Sołectwo Bobrowniki

Aktualności

Aktualności Sołectwa Bobrowniki

Historia

Bobrowniki (Beveringen, Beweringen), powstały w wyniku kolonizacji w XIII w. Nazwa miejscowości miała być wprowadzona od beberieg, bebendesMoor, co znaczy trzęsawisko. W średniowieczu najprawdopodobniej była to wieś o układzie zbliżonym do dzisiejszego (wieś ulicowa). Na początku Bobrowniki były posiadłością rodu von Wedel z Krzywnicy. W 1738 r. wieś została podzielona na trzy części. Wiadomo, że w 1756 r. Juliusz Henryk Ernst von Wedel był właścicielem jednej z nich. Jednak podział nie trwał długo, gdyż już w 1779 r. Bobrowniki zostały połączone, czego dokonał Magnus Wilhelm von Wedel ze Studnicy. Natomiast w 1822 r. Bobrowniki kupił szlachcic o nazwisku von Kerssenbrock. W 1910 r. właścicielem majątku był niejaki Thomas. W tym czasie w Bobrownikach mieszkało 159 mieszkańców, funkcjonowała kuźnia, piekarnia, a także kołodziejstwo. Po 1930 r. cały majątek uległ parcelacji na 49 gospodarstw po 14-18 ha, co po dodaniu do 25 już istniejących 25 stanowiło 74 gospodarstwa. W 1939 r. na Bobrowniki składały się już 84 gospodarstwa, w których żyło 525 mieszkańców.

Pałac w Bobrownikach nie zachował się. Już po 1930 r. podczas parcelacji jego część rozebrano, z myślą o remoncie drogi. Pozostała część służyła jako miejsce kolonii letnich młodzieży z Górnego Śląska. Park dworski powstał w drugiej połowie XIX w. Pierwotnie rozpościerał się na obszarze 1,6 ha. Dawniej w parku znajdował się sad oraz ogrody użytkowe. Układ dawnych alejek został zatarty.Park zlokalizowany jest na południowy wschód od zabudowań folwarcznych i posiada założenie o charakterze krajobrazowym, naturalistycznym. Z cennego starodrzewu należy wymienić rzadko spotykany gatunek dębu szypułkowego odmiany stożkowatej (Quercusrobur‘Fasigiata’).

Kościół w Bobrownikach wzniesiono już w XV, bądź XVI w. W XVII w. znajdowały się w nim witraże z herbami Wedlów. Obecnie, świątynia w Bobrownikach jest kościołem filialnym pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny. Budynek został wzniesiony na rzucie prostokąta, z kamienia polnego i cegły. Jego szczyt wschodni rozczłonkowany jest ośmioma ostrołukowymi blendami z uskokiem, które w XIX w. zostały przerobione na pełne. Pod nimi wkomponowano fryz wnękowy. W ścianie wschodniej znajduje się okno w niszy, oba te elementy są pełnołukowe. Dawny ostrołukowy zachodni portal został zamurowany. Pozostałe otwory, czyli otwory okienne i portal południowy w XIX w. zostały przemurowane. Ogromną atrakcją jest znajdująca się od zachodu, wolnostojąca dzwonnica. Została ona wzniesiona na przełomie XVIII i XIX w., na planie prostokąta, z drewna. Pokrywa ją smukły hełm. Najstarszymi duchownymi w Bobrownikach byli Joachim Burmeister (wymieniony w 1530 r.), Jan Hausmeister (1534), a następnie Valentin Mässer.

Wyposażenie kościoła w Bobrownikach było dewastowane i kradzione. Ołtarz pochodził z Chociwla. Pierwotnie był to ołtarz późnogotycki, wykonany ok. 1500 r. W XVII stuleciu przerobiono go na ołtarz ambonowy. W 1945 r. żołnierze rosyjscy wymontowali rzeźby i ustawili przy ścianach. Po tym wydarzeniu nie wszystkie figury wróciły na swoje miejsce, ponieważ część zaginęła. W późniejszym czasie zaginęła rzeźba św. Jana Chrzciciela. Usunięto i zniszczono także kosz ambony, natomiast wstawiono figurę Madonny z Dzieciątkiem. Obiekt poddano konserwacji w latach 1996-1998, przywracając mu formę tryptyku. W 2003 r. skradziono figury Madonny i św. Pawła, a pozostałe uszkodzono. W Muzeum Narodowym w Szczecinie znajduje się część rzeźb pochodzących z kościoła w Bobrownikach. Znajdowała się tu niegdyś chrzcielnica, wykonana najprawdopodobniej na początku XVII w. Posiadała ona sześcioboczny, zwieńczony gzymsem korpus i podstawę o wysokości ok. 1 m. Mieszkańcom Bobrownik rozbrzmiewają dwa żeliwne dzwony, odlane w 1926 r. przez Ulrich&Weule. Jeden z nich, o średnicy 1,04 m, drugi 1,05 m. Godny uwagi jest także cmentarz przykościelny, którego początki sięgają połowy XVI w. Obecnie jest on nieużytkowany. Rozpościera się na obszarze 0,5 ha z kościołem w centralnej części. Nagrobki nie dotrwały do dnia dzisiejszego.

Źródło

Tekst: Andrzej Puławski.
Zdjęcia: Agnieszka Piotrowska.
Korekta: Krzysztof Szypowski.
Wydawca: Miasto i Gmina Chociwel.

Materiał powstał w oparciu o Katalog zabytków powiatu stargardzkiego, t. I-II,
red. M. Majewski, Stargard 2010.

Galeria

Lokalizacja

Z miejsca:

Kontakt z Sołtysem

Formularz kontaktowy